بتشديد ميم به كار برده است ، آنجا كه گويد : گر مِدحَتى سرايم جز مِدحَتت ، سزايم * باد آنكه با سِنِمّار رفت از بِناى نعمان « ديوان مجمر » ص 130 ( - 21 ) - ص 78 س 9 - 11 سفله‌اى را كه ديروز وزير . . . بر سبيل شتم آيت حرمت . . . الخ مراد از آيت حرمت در اينجا محتملست اين آيت باشد : « حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ وَ بَناتُكُمْ وَ أَخَواتُكُمْ وَ عَمَّاتُكُمْ وَ خالاتُكُمْ وَ بَناتُ الْأَخِ وَ بَناتُ الْأُخْتِ . . . الآية » . « قرآن كريم » : 4 / 22 . با توجيهى بدين تقريب كه : سفله‌اى كه ديروز وزير به كمتر قضيّه‌اى همهء خويشان و محارم وى را از مادر و دختر و خواهران پدر و خواهران مادر و دختران برادر و دختران خواهر و . . . بباد دشنامهاى سخت زشت و ركيك مىگرفت ، دست گرفته بميدان آوردند . و نيز محتملست مراد چنين باشد كه : سفله‌اى را كه ديروز وزير . . . بباد دشنام مىگرفت و از باب شتم سراسر آيت حرمت را بر وى فرو مىخواند كه « تو آنى كه با مادر و دختر و خواهر و . . . تباهكارى و زنا مىكنى » دست گرفته بميدان آوردند . انورى گويد : از حُرِّمَتْ عَلَيْكُم او تا بقد سلف * هرچ از تبار اوست پليد است و روسپى است « ديوان انورى » ج 2 ، ص 565 ، س 1